Wat ons nou toch weer overkomen is. We werden ontvoerd in een soort kennel in de achterbak van een ding op 4 wielen. Opeens horen we herrie, blijkt dat we in een auto zitten en gaan rijden. Vonden we helemaal niet erg trouwens, want we waren met z'n allen. Alleen mama Susi was niet mee, dat vonden we wel een beetje raar. Na een half uurtje stopt de auto en werden we ergens binnen gebracht: de dierenarts horen we zeggen. Nou dat hebben we geweten, eerst werd bij ons allemaal een beetje bloed afgenomen, dat schijnt titeren te heten. Het was maar een klein prikje maar wij vonden het echt niet leuk en dat hebben we laten merken ook! Gelukkig mochten we tussendoor op de vloer spelen, met allemaal speeltjes uit een grote mand. Toen dat titeren achter de rug was, waren we allemaal nog een keer aan de beurt. We hebben allemaal een eigen nummer gekregen, een chip heet zo'n ding. Ze dachten allemaal dat we wel weer zouden gillen, maar we zijn best stoer hoor, ze hebben ons niet gehoord!...